نگرش های ادراکی به فضای معماری
همان استفاده نادرست از مفاهیم فضا، تلاشهای یورگن ژودیك (Jurgen Joedicke) را نیز تحت عنوان مقدمه و اشارت متكی به یك نیروی فضای انسانی تشكیل میدهد. با اینكه ژودیك بر اهمیت تعیین مفهوم فضایی بكار گرفته شده تأكید میكند، اما فضای ریاضی، فضای اقتصادی، فضای جغرافیایی و فضای سیاسی را در نظر نمیگیرد. او برای بحث درباره فضا در معماری، از كلیات شروع میكند و میگوید كه ساختمانها از فضاها تشكیل یافتهاند و بدین نحو است كه فضای معماری موجودیت پیدا میكند. بنابراین ژودیك به روشی واضح و رئالیستی محض آغاز سخن میكند، ولی بعداً چنین عنوان میكند كه میتوانیم از فضای معماری به عنوان یك فضای تجربی یاد كنیم و فضای معماری به بشر و ادراك او بستگی دارد. وی در پایان نتیجهگیری میكند كه فضاها حاصل ادراك متوالی مكانهاست.
نظریاتی که طی این دو یادداشت به آنها اشاره شد، شامل خلاصهای از تصورات عالم ادراك به عنوان سرآغازی جهت تعیین فضای معماری به شمار میآید كه تحقیق و بررسی ژودیك را نیز در بر میگیرد. همچنین مقالهای تحت عنوان خاصیت فضای انسانی نوشته میشل لئونار (Michael Leonard) شامل نكات مناسب بیشماری است كه كمك بزرگی به تئوری فضا مینماید. لئونار میگوید: این بشر است كه صور حسی فضا را خلق و استنباط میكند و حاصل نهایی در روند ادراكی، احساس مطلق است، احساسی درباره آن مكان ویژه…